Yetersizlik duygusu

Kendimi eksik hissetmeye başlıyorum iyice. Yetmeye çalışıyorum. Olmuyor!! Niye ki, neden böyle oluyor ki anlamadım? Daha önce bu şekilde eksik olduğumu hiç hatılarmıyorum. Hep bi' taraftan eksiğim gibi. Hiç birşeye yetemiyorum. Herkesin gözünde oturduğum kalıb bile artık bana büyük geliyor. Ben o kalıba göre yaratılmamışım gibi... Ama şöyle birşey de var. Sonuçta o kalıp bana göre hazırlanmıştı. Benim ölçülerime göre.. Bu demek oluyor ki bir zamanlar ben o ölçülerime sahiptim.. Şimdi o ölçülere uyamıyorsam bu bende sonradan oluşan birşey anlamına gelir ve de düzelmeyeceği anlamına gelmez. Sonuçta bu hale nasıl geldiysem, o hale de geri gelebilirim. Benim elimde herşey. Ama kafamda birtakımsorular var. Ben ne yaptımda bu hale geldim. Neden başkalarına karşı yetmiyormuşum gibi hissediyorum. Benden beklenenler mi büyüdü acaba? Ben mi karşılık veremiyorum yoksa artık farklı bir kalıba oturma zamanı mı geldi? Bilemiyorum ki? Ama birşeylerin eksik olduğu, çoğu kişi için artık yetmediğimi açıkça söyleyebilirim. Bilmiyorum bu niye böyle... Belki de ben kendimi eskisi gibi veremiyorum kendimi. İnsanlara inanmıyorum. Uzaklaşıyorum onlardan. Kimbilir belki yalnız kalmak istiyorum. İstemiyorum onları dünyamda. Ama şunu hiç unutmamalıyım şuan yaşayabiliyorsam bu benim sayemde değil başkaları sayesinde. Bazılarının varlığı, varolabilmeleri bile yetiyor. Buna alışkın olmam bunu farkedemeyeceğim anlamına da gelmiyor. Gayet net görebiliyorum herşeyi. Kimin ne olduğunu... Ama neden böyle oluyor bilmiyorum. Neden yetmiyorum kimseye..... Neden? Bilen varsa söylesin.