Herşeye rağmen güçlü olabilmek

Bazı insanlar vardır.. Güçlüdürler, ama onların ki kastan ibaret değildir tamamen hayata karşı gösterilen bir güçtür. Bir karşıkoymadır. Direnmedir onların ki. Hayatın getirdiği tüm acılara karşı gülümseyerek cevap verebilirler onlar. Neşelidirler ama bu onların hiç ağlamadığı anlamına gelmez. Onların neşesi sadece hayata ve getirdiklerine, götürdüklerine karşı bir savnuma aracıdır. Kimi insanlar zor bir durumla karşılaşınca hemen ağlanırlar.. Söylenirler. Ama bu insanlar üzülmeleri için neden olan herşeye karşı gülmeyi silah olarak benimsemiştir. Bu zor bir yol mudur. Aslında pek bir zor yol değildir. Ama öyle bir dünyada yaşıyoruz ki bu zorlukları yaşatırken hayat, ona karşı kullanabilceğimiz silahı bile bizden alıyor. Bize kendi silahını kendin yap diyor. Bizde elimizden silahımız alındığı için çaresiz kalıyoruz. Hemen ağlanıp, sızlanıyoruz. Oysa ki elimizden alınanı, geri almayı hiç düşünmüyoruz. Bunu kafaya koyabilirsek eğer zaten bundan sonrası çok kolay oluyor. Ama işte bunu yapabilmekte bir başarı aslında. Herkes yapamaz.
Ben böyle bir insan tanıdım mı? Evet, tanıdım. Çok sevdim. Daha önce böyle bir insanla tanışmadığım için zaten çok mutluydum ve onu iyice yakından tanıdıkça daha çok sevmiştim. Nedenini bilmiyorum. Sanki onda yaşamı görmüştüm. Umutun sen varolduğun sürece yokolmadığını, iyiliğin de kötülüğün de senle varolduğunu, sen varolmadıkça onlarında varolmadığını ve buna alışmam gerektiği gördüm. Buna gülebilmeyi gördüm, sezdim, hissettim, anladım, sevdim. Taa en başında demiştim ona. Sen çok farklısın demiştim. Çok farklısın. Düşüncelerin, hayata bakışın, sözcüklerin ve varoluşun tamamen farklı. Ama beni yanlış anlama. Bu çok hoşuma gitmişti. Sevmiştim.... Gel gör ki son sözcüklerimiz birbirimize karşı çok anlayışsız olduğu için şimdi nerede bilmiyorum. Anlayışsız derken gerçekten de sadece ve sadece birbirimizi tam anlayamadığımız için o hale geldik. Ya da çok iyi anladık. Ve böyle olması gerekiyordu. Bilemiyorum... Ama şunu çok iyi biliyorum ki benim hayatıma ne senin gibi biri girebilcek, ne de yerini doldurabilcek biri girebilcek. Sen hep ayrı olacaksın. Hep benim olmak istediğim tarafım olacaksın. Hep imrendiğim tarafım olacaksın. Çok özledim varlığını...