"bu işler o kadar kolay mı!"

"günaydın" lafına bu aralar epeyce hassas yaklaştığımı sanıyorum.. halbuki gün bir türlü aymıyorki.. aymaya çalışıyor fakat ayamıyor.. karanlık gündüzlerle tanışalı uzun zaman oldu.. alıştım sayılır biryandan.. ama sıcak,ışıklı,parlak aymaya hep hazır gündüzleri öyle çok özledim ki.. ya da uyanır uyanmaz birinin hayatımızdaki varlığının farkındalığında ona yazı yazmayalı.. yüzlerce kez teşekkür etmeyeli çok oldu..

"HayatO kadar zor muAtılır mıyız oyundan, benzemezsek onlaraBahane mi lazımMazeretimiz mi kalmamışÇok ayıp olmuşÇok ayıp olmuşHayatO kadar zor muTakılır mıyız yolunda, şekli gizli taşlaraYetişmek mi lazımBahçemizde bir gül açmamışÇok ayıp olmuşÇok ayıp olmuşKız en güzel, en hafif giysisini giymişOğlan renkli bir dünya boyamışKapkara kapılar sormuşlar onlaraAyıp olmaz mıBu işler o kadar kolay mıAyıp olmaz mı"

sabahlarımı bu şarkı süslüyor artık..
"ayıp olmaz mı! bu işler o kadar kolay mı!"

biri bana söyleyebilir mi nedenkendime bu kadar eziyet ediyorum?
neden acı çekiyorum?
neden iyi olduğum zamanlar sayılamayacak kadar çok kısa.. !
izninizle birde off.layabilir miyim?
teşekkür ederim..
ooooooofffffffffff