Sanırım ilk defa "biri".ne adamayacağım bu sözcükleri.. ya da gizliden gizliye hep o biri.ne vuracak kelimeler..
herneyse.. bu neyi değiştirir ki!
umutlar var.. belki gerçekleşicek.. belkide içimde biryerde hep sızlayıp,acıtıp "ben burdayım" diyecek bana! "biz"e!
Karanlık dönemlerden geçmenin yolunun sahte aydınlıkların peşinden koşmak olduğu söylenmez mi!
Şimdi etraf zifiri karanlık! hiçbirşey göremiyorum.. buda yetmiyormuş gibi göremediklerimi hissedemiyorum da!
oluk oluk yalnızlık kusuyorum.. oluk oluk çaresizlik..
hep "yarın yeni bir gün" diyerek aslında aynı güne uyanacağımın bilincinde olarak kendimi kandırıyorum..
değişimler hep acıtıyor.. büyümek farkındalık yaratıyor.. öyle çok acıyorum ki.. fazla büyüdüm sanırım.. ben artık büyümek istemiyorum.. istemiyorum!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder